{"id":2960,"date":"2022-11-01T17:54:09","date_gmt":"2022-11-01T17:54:09","guid":{"rendered":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/?p=2960"},"modified":"2022-11-01T18:18:14","modified_gmt":"2022-11-01T18:18:14","slug":"biografia-sw-ludwika-marii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/?p=2960","title":{"rendered":"Biografia \u015bw. Ludwika Marii Grignion de Montfort"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ludwik urodzi\u0142 si\u0119 31 stycznia 1673 r. w Montfort-La-Cane w Bretanii \u2013 p\u00f3\u0142nocno-zachodniej Francji. Pochodzi\u0142 z pobo\u017cnej, niezbyt bogatej rodziny. Przyszed\u0142 na \u015bwiat jako drugi z osiemna\u015bciorga dzieci. Dw\u00f3ch jego braci zosta\u0142o kap\u0142anami, a dwie siostry wst\u0105pi\u0142y do zakonu. Rodzina zaszczepi\u0142a w nim g\u0142\u0119bok\u0105 wiar\u0119, ale Ludwik ju\u017c od dziecka wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do Matki Bo\u017cej. Dlatego te\u017c p\u00f3\u017aniej do swojego imienia doda\u0142 imi\u0119 Maria na cze\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u2013 nazw\u0119 Montfort, by tym podkre\u015bli\u0107 miejsce swojego chrztu. Po zako\u0144czeniu nauki w miejscowej szkole, Ludwik Maria uczy\u0142 si\u0119 w kolegium jezuit\u00f3w w Rennes (1685-1693). W 1693 r. wyrusza on do Pary\u017ca, aby studiowa\u0107 teologi\u0119 u sulpicjan\u00f3w. Idzie pieszo oko\u0142o 300 km i w drodze modli si\u0119 \u017carliwie. Tak spotyka m.in. dw\u00f3ch biedak\u00f3w. Jednemu z nich oddaje ostatnie swoje pieni\u0105dze. Jest przekonany, \u017ce to samemu Jezusowi odda\u0142 wszystko, co ma \u2013 w ten spos\u00f3b realizuje decyzj\u0119 ogo\u0142ocenia siebie i rzeczywistego przyobleczenia si\u0119 w Chrystusa. Po pewnym czasie spotyka innego n\u0119dzarza. Z nim zamienia si\u0119 na ubrania. Oddaje mu w\u0142asne, dobre i przywdziewa jego stare, pobrudzone \u0142achmany. Teraz, nie posiadaj\u0105c ju\u017c naprawd\u0119, zmuszony jest \u017cebra\u0107. Tak Ludwik Maria dociera do seminarium \u015bw. Sulpicjusza: biedny, brudny i wym\u0119czony cz\u0142owiek. W Pary\u017cu spotyka si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z biednymi, \u017cyj\u0105cymi w przytu\u0142ku, kt\u00f3rym decyduje si\u0119 pomaga\u0107. Znajduje tak\u017ce sponsora, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mo\u017ce studiowa\u0107 przez najbli\u017csze dwa lata. Zach\u0119cony przez wychowawc\u00f3w, wst\u0119puje do kongregacji Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Po dw\u00f3ch latach sponsor Ludwika wycofuje si\u0119 jednak i Montfort znajduje trudn\u0105 prac\u0119 – w\u015br\u00f3d umieraj\u0105cych. Pozwala mu to dalej uczy\u0107 si\u0119 w seminarium. W czasie studi\u00f3w Ludwik mia\u0142 te\u017c okazj\u0119 by\u0107 bibliotekarzem. Czyta\u0142 w\u00f3wczas teksty Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, a tak\u017ce dzie\u0142a \u015bwi\u0119tych m\u00f3wi\u0105cych o Matce Bo\u017cej. W ten spos\u00f3b pog\u0142\u0119bia\u0142 on swoj\u0105 wiedz\u0119; tak r\u00f3wnie\u017c kszta\u0142towa\u0142a si\u0119 jego wiedza duchowa, zwi\u0105zana przede wszystkim z pobo\u017cno\u015bci\u0105 maryjn\u0105. Rok przed \u015bwi\u0119ceniami kap\u0142a\u0144skimi, jego prze\u0142o\u017ceni – w uznaniu bardzo dobrych wynik\u00f3w w nauce – wydelegowali Ludwika Mari\u0119 na pielgrzymk\u0119 do Chartres. Znajduje si\u0119 tam z relikwiami \u2013 fragmentem tuniki Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, kt\u00f3r\u0105 \u2013 jak wierzono nosi\u0142a Ona w okresie narodzin Jezusa. Montfort obiera sobie sta\u0142e miejsce w kaplicy Matki Bo\u017cej i sp\u0119dza tam na modlitwie wiele czasu.<\/p>\n\n\n\n

5 marca 1700 r., w wieku 27 lat, Montfort przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 prymicyjn\u0105 odprawi\u0142 przy o\u0142tarzu Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w ko\u015bciele pw. \u015bw. Sulpicjusza w Pary\u017cu. W li\u015bcie do swego prze\u0142o\u017conego ten m\u0142ody kap\u0142an tak nakre\u015bli\u0142 program swojego dzia\u0142ania: „Odczuwam wielkie pragnienie umi\u0142owania Pana naszego i Jego \u015bwi\u0119tej Matki. Chcia\u0142bym jako prosty i ubogi kap\u0142an uczy\u0107 biednych wie\u015bniak\u00f3w i zach\u0119ca\u0107 grzesznik\u00f3w do nabo\u017ce\u0144stwa do \u015bwi\u0119tej Dziewicy”. W listopadzie tego samego roku Ludwik Maria wst\u0105pi\u0142 do Trzeciego Zakonu \u015bw. Dominika. Tu poprosi\u0142 o zgod\u0119 na nauczanie o warto\u015bciach odmawiania R\u00f3\u017ca\u0144ca oraz na zak\u0142adanie Bractw R\u00f3\u017ca\u0144cowych. Swoj\u0105 prac\u0119 duszpastersk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Nantes. Niestety, jego zapa\u0142 zosta\u0142 szybko ostudzony. Praktycznie przymuszono go, pe\u0142nego ch\u0119ci do pracy, do bezczynno\u015bci. Zwierza\u0142 si\u0119 z tych trudno\u015bci jednej ze swoich si\u00f3str. W nied\u0142ugim czasie, dzi\u0119ki pewnej kobiecie zarz\u0105dzaj\u0105cej klasztorem, Montfort trafia do Poitiers gdzie – za zezwoleniem miejscowego biskupa \u2013 zostaje kapelanem szpitala generalnego. Tam te\u017c poznaj\u0119 Mari\u0119 Ludwik\u0119 Trichet, kt\u00f3ra ju\u017c jako pochodz\u0105ca z bur\u017cuazyjnej rodziny siedemnastolatka, zdecydowa\u0142a si\u0119 na radykalne przy\u0142\u0105czenie do najbiedniejszych oraz na zamkni\u0119cie z nimi w przytu\u0142ku. Ona to, pomaga Montfortowi i 2 lutego 1703 r. zak\u0142ada habit zakonny. Tak w\u0142a\u015bnie, Mari\u0105 Ludwik\u0105, Montfort za\u0142o\u017cy\u0142 zgromadzenie \u017ce\u0144skie pod wezwaniem C\u00f3rek Bo\u017cej M\u0105dro\u015bci – dla piel\u0119gnowania chorych. Jednak zarz\u0105dcom szpitala nie podoba si\u0119 to, co robi Montfort, oraz jego sukcesy. Ludwik Maria doznaje tu du\u017cego ucisku i wiele cierpi. Odbywa wi\u0119c rozmow\u0119 z Mari\u0105 Ludwik\u0105 i podejmuje decyzj\u0119 opuszczenia przytu\u0142ku. Biskup przyjmuje t\u0119 jego rezygnacj\u0119 i poleca Montfortowi g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 w Montbernage, biednej dzielnicy Poitiers. Tam Ludwik, w miejscu, gdzie kiedy\u015b by\u0142a stajnia, zak\u0142ada kaplic\u0119. Wiele si\u0119 modli, ewangelizuje, spowiada, organizuje akty odnowienia chrztu \u015bw., a tak\u017ce nabo\u017ce\u0144stwa r\u00f3\u017ca\u0144cowe. Tu gromadzi dzieci, by i ochrania\u0107 je przed zepsuciem. Niespodziewanie takie inicjatywy Montforta budz\u0105 jednak op\u00f3r miejscowych duszpasterzy. Zobaczyli oni w misjonarzu jedynie intruza, kt\u00f3ry wchodzi w ich kompetencje. Tak wi\u0119c starania Montforta i tu ko\u0144cz\u0105 si\u0119 niepowodzeniem. Zmuszony do opuszczenia Montbernage, kap\u0142an ten prosi, by kto\u015b kontynuowa\u0142 jego dzia\u0142a i \u017ceby raz w tygodniu odmawiano tam r\u00f3\u017caniec.<\/p>\n\n\n\n

W 1706 r. niestrudzony piewca Maryi udaje si\u0119 do Rzymu, by odda\u0107 si\u0119 do dyspozycji papie\u017ca Klemensa XI. Ojciec \u015bwi\u0119ty powierza Ludwikowi ewangelizowanie Francji. Wr\u0119cza mu krzy\u017c i nadaje tytu\u0142 Misjonarza Apostolskiego. Przysz\u0142y \u015bwi\u0119ty prowadzi zatem ewangelizacj\u0119 w zachodniej Francji. Dziesi\u0105tki tysi\u0119cy kilometr\u00f3w pokonuje pieszo, chodz\u0105c od wioski do wioski. W czasie swoich w\u0119dr\u00f3wek wyg\u0142osi\u0142 Ludwik Maria oko\u0142o 200 rekolekcji i misji. Ka\u017cda misja za\u015b trwa\u0142a dopi\u0119ciu tygodni: uczy\u0142 religijnych \u015bpiew\u00f3w, zapisywa\u0142 wiernych do nowo-utworzonych tu bractw: R\u00f3\u017ca\u0144ca \u015awi\u0119tego, Pokutnik\u00f3w, 44 Dziewic, Milicji \u015bw. Micha\u0142a i Przyjaci\u00f3\u0142 Krzy\u017ca. Gorliwy kap\u0142an tworzy zgromadzenia, szko\u0142y, poradnie; jest bardzo dobrym organizatorem misji i odnosi prawdziwe sukcesy. Wywo\u0142uje to u wielu zazdro\u015b\u0107. Bardzo cz\u0119sto jest wi\u0119c odrzucany przez biskup\u00f3w i koleg\u00f3w ksi\u0119\u017cy. Nieustannie do\u015bwiadcza krzy\u017ca opuszczenia, niezrozumienia i samotno\u015bci. Uwa\u017cany bywa nawet za szale\u0144ca. Jednak on wybacza ka\u017cdemu, od kogo doznaje przykro\u015bci. Montfort rozumie, \u017ce w tych czasach g\u0142\u00f3wnym wrogiem chrze\u015bcijanina staje si\u0119 jansenizm \u2013 tote\u017c zwalcza go gorliwie. Pragnie ewangelizowa\u0107 prawdziwie i g\u0142\u0119boko. Tote\u017c – by swojemu s\u0142owu nada\u0107 skuteczno\u015b\u0107 – podejmuje w intencji nawr\u00f3cenia grzesznik\u00f3w wiele pokut. To r\u00f3wnie\u017c wzrusza\u0142o i kruszy\u0142o serca. Z kolei w miejscowo\u015bci Pomtachentau, w miejscu, gdzie by\u0142 stary szpital dla tr\u0119dowatych, Montfort postanowi\u0142 zbudowa\u0107 Kalwari\u0119. Trwa\u0142o to ponad rok. Po\u015bwi\u0119cenie jej wyznaczono na dzie\u0144 14 wrze\u015bnia 1710 r. Niestety, zdaniem Kr\u00f3la – Kalwaria ta zbyt przypomina\u0142a twierdz\u0119: mog\u0142a sta\u0107 si\u0119 schronieniem dla bandyt\u00f3w lub w razie napadu dla obcych wojsk. Kr\u00f3l rozkaza\u0142 wi\u0119c zburzy\u0107 Kalwari\u0119, co te\u017c uczyniono jeszcze przed dokonaniem po\u015bwi\u0119cenia. Ludwik Maria przyj\u0105\u0142 rozkaz w pokorze i – mimo wielkiego cierpienia – pozwoli\u0142 zniszczy\u0107 to swoje dzie\u0142o. Jednak\u017ce w p\u00f3\u017aniejszych czasach odbudowywano j\u0105 wielokrotnie i dzi\u015b Kalwaria ta jest miejscem pielgrzymkowym.<\/p>\n\n\n\n

Ludwik mia\u0142 szczeg\u00f3lne nabo\u017ce\u0144stwo do Matki Bo\u017cej. Zawierzy\u0142 si\u0119 Jej, to znaczy: odda\u0142 si\u0119 Jej w „niewol\u0119 mi\u0142o\u015bci” i na wy\u0142\u0105czn\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107. Chcia\u0142, \u017ceby to Ona prowadzi\u0142a go do Jezusa, kt\u00f3rego \u2013 jako najwa\u017cniejszego – zawsze stawia\u0142 na pierwszym miejscu. Montfort w r\u0119ce Maryi z\u0142o\u017cy\u0142 wszystkie swoje zas\u0142ugi, modlitwy, posty, uczynki pokutne, prace apostolskie, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 osob\u0119. Przysz\u0142y \u015bwi\u0119ty napisa\u0142 Traktat o prawdziwym nabo\u017ce\u0144stwie do Matki Naj\u015bwi\u0119tszej, w kt\u00f3rym szeroko rozwin\u0105\u0142 i uzasadni\u0142 korzy\u015bci, jakie daje to ca\u0142kowite oddanie si\u0119 Maryi. Ludwik Maria opracowa\u0142 tak\u017ce kolejne teksty regulamin\u00f3w zak\u0142adanych przez siebie wielu bractw. U\u0142o\u017cy\u0142 ponad sto pi\u0119\u0107dziesi\u0105t tekst\u00f3w pobo\u017cnych pie\u015bni. Zostawi\u0142 wreszcie kilka traktat\u00f3w teologicznych i ascetycznych. Montfort zawsze szed\u0142 \u201epod pr\u0105d\u201d maj\u0105c siln\u0105 wiar\u0119. Pokonywa\u0142 przeciwno\u015bci losu \u2013 jak prawdziwy aposto\u0142 – biegn\u0105c do wyznaczonego celu. Zbyt intensywna apostolska praca wyczerpa\u0142a jednak w ko\u0144cu si\u0142y \u015awi\u0119tego. Po\u017cegna\u0142 on ziemi\u0119 dla nieba 28 kwietnia 1716 roku, maj\u0105c zaledwie 43 lata. Pozostawi\u0142 po sobie trzy zgromadzenia: „C\u00f3rki Bo\u017cej M\u0105dro\u015bci” i „Ojcowie Misjonarze Montfortanie” i \u201eBracia Montfotianie \u015bw. Gabriela\u201d. Swoim duchowym synom i c\u00f3rkom postawi\u0142 jako cele: nauczanie ubogiej m\u0142odzie\u017cy; nawiedzanie i dogl\u0105danie chorych w szpitalach, przytu\u0142kach i domach prywatnych; oraz s\u0142u\u017cenie pomoc\u0105 wszystkim, kt\u00f3rzy si\u0119 do nich o ni\u0105 zwr\u00f3c\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Montforta\u0144ski akt oddania siebie Maryi sta\u0142 si\u0119 na wieki wzorem dla niezliczonych papie\u017cy, teolog\u00f3w, kap\u0142an\u00f3w oraz os\u00f3b \u015bwieckich. Zawierzyli si\u0119 tak Matce Bo\u017cej m.in. \u015bw. Pius X, Benedykt XV i Pius XI, kardyna\u0142 Stefan Wyszy\u0144ski oraz Jan Pawe\u0142 II, kt\u00f3ry s\u0142owa zawierzenia Bogurodzicy umie\u015bci\u0142 nawet w swoim herbie: „Totus Tuus” – „Ca\u0142y Tw\u00f3j”. On te\u017c w uroczystym Akcie Po\u015bwi\u0119cenia powierzy\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Pannie Ko\u015bci\u00f3\u0142 i \u015bwiat. Napisa\u0142 tak\u017ce p\u00f3\u017aniej wspania\u0142y list do rodzin montforta\u0144skich<\/a>. W swojej ksi\u0105\u017cce: \u201ePami\u0119\u0107 i To\u017csamo\u015b\u0107\u201d, zamie\u015bci\u0142 nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: \u201eDzi\u0119ki \u015bw. Ludwikowi Marii Grignion de Montfort zrozumia\u0142em, \u017ce prawdziwe nabo\u017ce\u0144stwo do Matki Bo\u017cej jest w\u0142a\u015bnie chrystocentryczne, co wi\u0119cej, jest najg\u0142\u0119biej zakorzenione w Trynitarnej tajemnicy Boga, zwi\u0105zane z misterium Wcielenia i Odkupienia. Tak wi\u0119c nauczy\u0142em si\u0119 na nowo Maryjno\u015bci i ten dojrza\u0142y kszta\u0142t nabo\u017ce\u0144stwa do Matki Bo\u017cej idzie za mn\u0105 od lat…\u201d. Papie\u017c ten m\u00f3wi\u0142 r\u00f3wnie\u017c Vittorio Messori\u2019emu, za kard. Hlondem \u2013 w my\u015bl przekonania de Montforta: w tym uniwersalnym wymiarze zwyci\u0119stwo, je\u017celi przyjdzie, b\u0119dzie odniesione przez Maryj\u0119. Chrystus przez Ni\u0105 zwyci\u0119\u017cy, bo chce, by zwyci\u0119stwo Ko\u015bcio\u0142a w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym i przysz\u0142ym \u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 z Ni\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Ludwika Mari\u0119 beatyfikowa\u0142 w roku 1888 papie\u017c Leon XIII, a kanonizowa\u0142 w roku 1947 papie\u017c Pius XII. Relikwie \u015bw. Ludwika spoczywaj\u0105 w sarkofagu w bazylice \u015bw. Wawrzy\u0144ca w St. Laurent-sur-Serve, gdzie zmar\u0142. na grobie \u015bwi\u0119tego widnieje epitafium:<\/p>\n\n\n\n

Przechodniu, co ujrza\u0142e\u015b?
Wypalon\u0105 pochodni\u0119, cz\u0142owieka, strawionego ogniem mi\u0142o\u015bci; kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 wszystkim dla wszystkich.
Tu spoczywa Ludwik Maria Grignion de Montfort.
Je\u015bli zapytasz jak \u017cy\u0142, wiedz, \u017ce \u017cadne \u017cycie z czysto\u015bci\u0105 jego \u017cycia r\u00f3wna\u0107 si\u0119 nie mog\u0142o.
Od jego pokuty \u017cadna pokuta nie by\u0142a surowsz\u0105.
Od jego \u017carliwo\u015bci \u017caden zapa\u0142 nie by\u0142 bardziej p\u0142omiennym.
W nabo\u017ce\u0144stwie do Maryi nikt nie by\u0142 bardziej ni\u017c on podobnym do \u015bwi\u0119tego Bernarda.
Kap\u0142an Chrystusowy, kt\u00f3ry szed\u0142 \u015bladami Chrystusa.
Swoim s\u0142owem wsz\u0119dzie g\u0142osi\u0142 Chrystusa, niestrudzony, dopiero w trumnie zazna\u0142 odpoczynku.
By\u0142 ojcem ubogich, obro\u0144c\u0105 sierot, jedna\u0142 grzesznik\u00f3w z Bogiem.
Jego chwalebna \u015bmier\u0107 by\u0142a podobna do jego \u017cycia.
Jak \u017cy\u0142, tak i odszed\u0142.
Dojrza\u0142 dla Boga i wzni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nieba.
Zmar\u0142 28 kwietnia Roku Pa\u0144skiego 1716 w wieku 43 lat.<\/p>\n\n\n\n

Tu\u017c obok bazyliki znajduje si\u0119 macierzysty dom zakonny C\u00f3rek M\u0105dro\u015bci, na terenie kt\u00f3rego zachowa\u0142 si\u0119 ma\u0142y pok\u00f3j. Tu zamieszka\u0142 Montfort po przybyciu 1 kwietnia 1716 r. do St. Lament-sur-Serve i tu r\u00f3wnie\u017c zako\u0144czy\u0142 swe \u017cycie. W pokoju tym jest figura z wosku przedstawiaj\u0105ca \u015awi\u0119tego w chwili \u015bmierci. W prawej r\u0119ce trzyma on krzy\u017c, kiedy\u015b niesiony ca\u0142\u0105 drog\u0119 w wyprawie do Rzymu, a w lewej figur\u0119 Matki Bo\u017cej, kt\u00f3r\u0105 sam wyrze\u017abi\u0142. W figurze \u015awi\u0119tego umieszczono jego relikwie. Na \u015bcianie pokoiku widnieje napis: \u201eDieu Sevi\u201d \u2013 s\u0105 to ostatnie wypowiedziane przez Montforta s\u0142owa, b\u0119d\u0105ce te\u017c jego \u017cyciow\u0105 dewiz\u0105. Oznaczaj\u0105 one: \u201eTylko B\u00f3g\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: montfortanie.pl<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ludwik urodzi\u0142 si\u0119 31 stycznia 1673 r. w Montfort-La-Cane w Bretanii \u2013 p\u00f3\u0142nocno-zachodniej Francji. Pochodzi\u0142 z pobo\u017cnej, niezbyt bogatej rodziny. Przyszed\u0142 na \u015bwiat jako drugiView More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-2960","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-19"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2960","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2960"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2960\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2963,"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2960\/revisions\/2963"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2960"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2960"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadlugakoscielna.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2960"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}